O mnie
Pochodzę z Gdańska, a z Wrocławiem łączą mnie rodzinne korzenie — dlatego to miasto od zawsze było mi w jakiś sposób bliskie. To tutaj w 2008 roku ukończyłam kierunek Wzornictwo na Wydziale Ceramiki i Szkła Akademii Sztuk Pięknych im. Eugeniusza Gepperta. Pracę nad rzeźbą kształtowałam pod kierunkiem prof. Przemysława Lasaka, rozwijając podejście oparte na uważności wobec materiału, formy i procesu.
Od kilkunastu lat tworzę autorskie rzeźby obecne w przestrzeni miejskiej Wrocławia — w tym Wrocławskie Krasnale. Równolegle realizuję podobne szlaki rzeźb w kilku innych polskich miastach. Pracuję w różnych skalach, od kameralnych form po realizacje o charakterze sakralnym i pomnikowym. Wśród moich prac znajdują się między innymi figury świętych wykonane na zamówienie Klasztoru Sióstr Klarysek w Kłodzku oraz rzeźby stworzone dla świątyni buddyjskiej w Darnkowie.
W pracy łączę tradycyjne techniki rzeźbiarskie z doświadczeniem zdobywanym przy tworzeniu setek rzeźb. Każdy projekt traktuję indywidualnie — jako formę osadzoną w kontekście miejsca —tak, aby tworzyła z przestrzenią spójną całość. Projekty tworzę autorsko, a ich realizacja powstaje we współpracy z zespołem pracowni i sprawdzonymi rzemieślnikami.
Z opowieści ludzi i ciszy lasu powstają Wrocławskie Krasnale...
KRASNALE Z LEŚNEJ PRACOWNI
W pewnym momencie ścieżki życia zaprowadziły mnie poza miasto, bliżej natury. Tam również przeniosła się moja pracownia krasnali. Dziś znajduje się pośród gór, lasów i dawnych kopalni — miejsc, które od zawsze kojarzono z obecnością tych małych istot.
Podczas leśnych wędrówek i chwil ciszy czasem mam wrażenie, że spotykam ich świat — ukryty tuż obok naszego. Te krótkie, ulotne momenty często stają się początkiem nowych rzeźbiarskich historii.
Tworzenie krasnali to dla mnie obok pracy nad formą, także spotkania z ludźmi i ich opowieściami — o miejscach, pasjach i codzienności. W każdej realizacji splatają się więc dwa światy — miejski i naturalny, ludzki i krasnoludzki.
DLACZEGO KRASNALE
Spotykamy je na każdym kroku, wyrastają z miejsca i historii ludzi, którzy je współtworzą. W tej kameralnej skali łatwiej jest mówić o rzeczach ważnych bez monumentalnego gestu, jednocześnie z pozytywną energią — dzięki czemu przestrzeń zyskuje bardziej osobisty wymiar.
Krasnale to niewielkie istoty, lecz to co przekazują może być znaczące, opowiadają historie z dużą lekkością, sugestywnie i z uczuciem.
To właśnie aura magiczności i prostoty zawartej w tych postaciach oraz możliwość nadawania im indywidualnego charakteru sprawiają, że od lat wracam do świata krasnali.
