O mnie
Pochodzę z Gdańska, a z Wrocławiem łączą mnie rodzinne korzenie — dlatego to miasto od zawsze było mi w jakiś sposób bliskie. To tutaj, w 2008 roku, ukończyłam studia na kierunku Wzornictwo na Wydziale Ceramiki i Szkła Akademii Sztuk Pięknych im. Eugeniusza Gepperta. Rozwijałam swój warsztat w pracowni dyplomowej prof. Przemysława Lasaka, gdzie uczyłam się uważności na materiał, formę i proces — rzeczy, które do dziś są dla mnie fundamentem pracy.
Obecnie pracuję z rzeźbą i ceramiką. Największą inspirację niezmiennie czerpię z obserwacji natury — jej rytmu, cykliczności i harmonii, które staram się przenosić do swoich realizacji. Jej rytmy i zmienność uczą mnie cierpliwości i prostoty, które staram się zachować w swoich realizacjach.
Od kilkunastu lat tworzę formy przestrzenne w różnych skalach i kontekstach — od niewielkich obiektów i statuetek, przez rzeźby obecne w przestrzeni miejskiej, po realizacje o charakterze pomnikowym. Wśród moich prac znajdują się między innymi figury świętych wykonane na zamówienie Klasztoru Sióstr Klarysek w Kłodzku oraz rzeźby stworzone dla świątyni buddyjskiej w Darnkowie. Każdy projekt traktuję indywidualnie, z uważnością na miejsce i historię, której ma dotyczyć. Zależy mi na tym, by rzeźby były trwałe, dobrze osadzone w przestrzeni i po prostu „na swoim miejscu”.
Jeśli myślisz o realizacji rzeźby — zapraszam do kontaktu.
KRASNALE Z LEŚNEJ PRACOWNI
Wiele lat temu, w czasie życiowych poszukiwań, los poprowadził mnie dalej – ścieżkami, które wyprowadziły mnie z miasta i zaprowadziły do życia bliżej natury. Tu przeniosła się również moja pracownia krasnali. Obecnie mieści się w otoczeniu gór, lasów i zabytkowych kopalni. A jak głoszą legendy, to ulubione zakątki krasnali — miejsca, w których żyją one na co dzień. Czasem, podczas wędrówek po leśnych ścieżkach i ukrytych zakamarkach, mam szczęście spotykać te tajemnicze istoty. Te krótkie, przelotne spotkania zawsze zostawiają we mnie inspirację do tworzenia kolejnych projektów… 😉
Tworzenie krasnali to dla mnie obok pracy rzeźbiarskiej, także spotkania z ciekawymi ludźmi i ich historiami — o miejscu i ich specyficznej działalności, opowieści te później wplatam w projekt nowego krasnala. Łączę więc w mojej pracy dwa światy, miejski z naturalnym i ludzki z krasnoludzkim 🙂